Słownik Polskiego Slangu: 2007– 2010

Era Pokemoństwa i Sweet Foci

Koniec dekady to czas największej rewolucji wizerunkowej. Nasza Klasa i Fotka.pl sprawiły, że każdy chciał być „jakiś”. Język stał się niezwykle emocjonalny, pełen skrótów i celowych błędów ortograficznych, które miały być „słitaśne”. To wtedy narodził się hejt w formie, jaką znamy dziś.

Słowniczek epoki (Późne lata 2000.):

• Sweet Focia (Słitaśna focia) – Zdjęcie robione najczęściej w łazienkowym lustrze z ręki (praprapraprzodek selfie). Musiało mieć odpowiedni filtr i dzióbek.
• Żal / Żal.pl / Żal mi cię – Najbardziej nadużywane słowo tamtych lat. Wyrażało wszystko: od dezaprobaty, przez politowanie, aż po brak argumentów w dyskusji.
• Pismo Pokemonowe – SpOsÓb PiSaNiA nA gG i PoRtAlAcH. Uznawane za szczyt stylu przez jednych i absolutny obciach przez drugich.
• Kc / Kcw / Kcm – Skróty od „kocham cię”, „kocham cię bardzo”, „kocham cię mocno”. Masowo używane w opisach na Gadu-Gadu i w komentarzach pod zdjęciami.
• Masakra / Masakrycznie – Słowo-wytrych. Masakryczny mógł być sprawdzian z matmy, ale też „masakrycznie dobre” nowe buty.
• Hejt / Hejtować – Słowo, które właśnie wtedy weszło do mainstreamu. Początkowo dotyczyło głównie kłótni w komentarzach na portalach społecznościowych.
• Dziecko Neostrady – Obraźliwe określenie niedojrzałego użytkownika internetu, który psuł zabawę innym (często kojarzone z pierwszymi użytkownikami stałego łącza od TP SA).
• Epic fail – Kolejny import z angielskiego, oznaczający spektakularną porażkę. Często skracane do samego „fail”.
• Gimbus / Gimbaza – Początkowo neutralne określenie ucznia gimnazjum, które szybko stało się synonimem obciachu i niedojrzałego zachowania.
• Lans / Lansować się – Pokazywanie się z jak najlepszej (często nieprawdziwej) strony, szpanowanie nowym telefonem lub ciuchami.
• Sitaśny / Wyczes – Coś bardzo ładnego, uroczego lub po prostu fajnego. „Wyczes” to ewolucja „wyczesanego” z lat 90.
• Nom / Noom – Odmiana słowa „no” (tak). Dodawanie kolejnych liter „o” miało dodawać słowu „uroku”.
• Zal d* – Agresywna wersja „żalu”, używana, gdy ktoś czuł zazdrość lub frustrację z powodu czyjegoś sukcesu.