Jak zrobić domową pizzę? 6 porad z lat 1995–2010

Najlepsza rada: Ciasto musi odpocząć, a blacha być gorąca

„W 1995 roku pizza w domu często przypominała drożdżowy placek z owocami, tylko z szynką. Sekret tkwi w cierpliwości: po wyrobieniu ciasta (mąka, drożdże, ciepła woda, dużo oleju), daj mu wyrosnąć minimum godzinę w ciepłym miejscu. Najważniejszy trik? Włóż pustą blachę do pieca, żeby się nagrzała, i dopiero na taką gorącą kładź ciasto. Spód będzie chrupiący, a nie „kapciowaty””.
Gospodyni_95 (z 1995)

Inne rady z archiwów

1. Zioła do ciasta, nie tylko na wierzch: „Zamiast sypać zioła prowansalskie na ser, wmieszaj je bezpośrednio do mąki podczas zagniatania. Zapach pieczonego ciasta z bazylią i oregano wypełni cały dom, a spód nabierze włoskiego charakteru nawet ze zwykłej mąki tortowej”.
   Bolo_Kucharz (z 2005)
2. Ketchup to nie sos: „W 2000 roku robiliśmy własny sos: koncentrat pomidorowy wymieszany z łyżką oliwy, ząbkiem czosnku i odrobiną cukru. Ketchup dodany przed pieczeniem robi się kwaśny i wsiąka w ciasto, tworząc zakalec. Domowy sos z koncentratu trzyma fason”.
   Szeryf_Zamość (z 2000)
3. Ser pod dodatki, nie na wierzch: „Większość osób robi błąd i przykrywa wszystko serem. Wtedy szynka i pieczarki się gotują, a nie pieką. Połóż ser bezpośrednio na sos, a dodatki na górę. Pieczarki pokrój cieniutko, żeby zdążyły odparować – dzięki temu pizza nie 'płynie’”.
   Dżasta_Mama (z 2009)
4. Mąka krupczatka dla chrupkości: „Mój patent z 2007 roku: podsypuj stolnicę i blachę mąką krupczatką zamiast zwykłej. Te drobne ziarenka sprawiają, że spód jest idealnie suchy i chrupiący, dokładnie jak w pizzeriach, które wtedy wyrastały na każdym osiedlu”.
   Cukiernik_Amator (z 2007)
5. Trik z wodą w piekarniku: „Jeśli Twój piekarnik wysusza ciasto na wiór, na samym dnie postaw mały garnek z wodą. Para sprawi, że brzegi pizzy wyrosną i będą miękkie w środku, a chrupiące z zewnątrz. Stosowałem to, zanim stać mnie było na nowoczesny piec z termoobiegiem”.
   Majster_Kleks (z 2002)