Dekada: 1995–2005
Kontekst społeczny: Symbol „nowoczesnej” gospodyni lat 2000. Danie-pewniak na domówki, parapetówki i imieniny, które wyparło tradycyjną jarzynową w kategorii „szybka przekąska”. Kojarzona z luksusem produktów „włoskich” dostępnych na wyciągnięcie ręki. Często serwowana w przezroczystej misce, by dumnie prezentować kolorowe warstwy.
Składniki z archiwów:
Baza: Tortellini (najczęściej z serem, rzadziej z mięsem lub szpinakiem), ugotowane i wystudzone. Wsad chrupiący: Świeży ogórek szklarniowy krojony w kostkę, kukurydza z puszki i czerwona papryka. Akcent mięsny: Szynka konserwowa pokrojona w słupki lub (w wersji „na bogato”) smażona pierś z kurczaka w przyprawie gyros. Dodatki: Świeży koperek lub szczypiorek, rzadziej kawałki ananasa dla fanów smaków słodko-słonych.
Sos (Emulsja):
Mieszanka majonezu (często Kielecki lub Dekoracyjny) z jogurtem naturalnym i dużą ilością przeciśniętego przez praskę czosnku, który dominuje nad resztą składników.
Wtedy ananas z puszki smakował jakoś lepiej, bardziej luksusowo.
U nas na osiedlu to był absolutny hit każdej prywatki!
Mama zawsze robiła to na moje urodziny. Ten smak przypomina dzieciństwo.
Pamiętam to z wesela kuzynki w 98 roku! Wtedy to był prestiż.
Możliwość komentowania została wyłączona.