Intuicja to nie magia – to dane, których mózg nie zdążył nazwać

Stałem na światłach. Zielone. Coś kazało mi zostać na krawężniku. Sekundę później tir przeleciał na czerwonym, centymetry od moich butów. To nie był „szósty zmysł”, to miliony lat ewolyucji, które wyłapały nienaturalny dźwięk silnika szybciej niż świadomość. AI potrzebuje procesorów, by obliczyć ryzyko. My mamy ciało, które wie wcześniej. Słuchaj swojego żołądka, on rzadko się myli, gdy w grę wchodzi bezpieczeństwo lub ludzie, których spotykasz na swojej drodze.

Intuicja to nie magia. To ogromna, ukryta baza danych, którą nosimy w sobie od setek tysięcy lat. Mózg nie zdążył jeszcze nazwać tego, co już wie. Zbiera mikro-sygnały: ton głosu, sposób, w jaki ktoś stoi, zapach potu, ruch gałek ocznych, drobne spięcie mięśni twarzy. Wszystko to rejestruje w ułamku sekundy i wysyła sygnał: „uwaga” albo „bezpiecznie”.Pamiętam, jak w 1994 roku w Wejherowie miałem iść na spotkanie z gościem, który „miał dla mnie dobrą robotę”. Stałem pod blokiem, serce mi waliło, żołądek się ścisnął. Nie umiałem tego nazwać, ale coś krzyczało: „nie idź”. Nie poszedłem. Później okazało się, że gość robił przekręty i kilku chłopaków straciło wtedy wszystko.

Ciało wiedziało. Zawsze wie.

Mamy w sobie ten stary, zwierzęcy system alarmowy, który działa o wiele szybciej niż logika. Problem w tym, że nauczyliśmy się go zagłuszać. Telefon, hałas, scrollowanie, deadline’y, racjonalizowanie – wszystko to tłumi cichy głos w brzuchu. A on dalej tam jest. Tylko coraz rzadziej go słuchamy.Kobiety często mówią, że „coś im nie pasowało w tym facecie”. Mężczyźni mówią, że „coś im nie grało w tej sprawie”. To nie czary. To dane. Miliony lat obserwacji drapieżników, oszustów, niebezpiecznych miejsc i toksycznych ludzi zakodowane w układzie nerwowym.Intuicja nie zawsze jest miła. Czasem każe odejść od kogoś, kogo lubimy. Czasem każe zrezygnować z pracy, która wygląda idealnie na papierze. Czasem każe milczeć, kiedy wszyscy krzyczą „mów!”.Ale prawie nigdy się nie myli, kiedy chodzi o bezpieczeństwo lub o ludzi.

Naucz się jej słuchać.

Zacznij od małych rzeczy.
Co czujesz w brzuchu, kiedy ktoś do Ciebie mówi?
Co mówi Twoje ciało, zanim wejdziesz do jakiegoś miejsca?
Jakie masz wrażenie po pierwszej rozmowie z nową osobą?Nie racjonalizuj tego od razu.
Najpierw posłuchaj.
Potem dopiero analizuj.

Intuicja to nie jest magia.

To Twój najstarszy, najbardziej doświadczony doradca.
Tylko czasem mówi bardzo cicho.I warto czasem zwolnić, wyłączyć ten cholerny telefon i go posłuchać. Raderuj sobie sam.
Słuchaj swojego ciała.
Ono rzadko kłamie. Do zobaczenia niebawem.