To cyfrowe repozytorium skupia się na procesie powstawania zupełnie nowych słów, które w latach 1990–2026 wypełniły luki w polszczyźnie, nazywając nieistniejące wcześniej zjawiska. Polskie neologizmy tego okresu to fascynujący dowód na elastyczność naszego języka, który musiał błyskawicznie zareagować na transformację ustrojową, wybuch internetu i rewolucję w mediach społecznościowych. Archiwum dokumentuje drogę od słów związanych z nową rzeczywistością rynkową, przez technologiczne hybrydy, aż po współczesne konstrukcje słowotwórcze tworzone przez tiktokerów i influencerów.
W ramach tego zbioru analizujemy, jak z połączenia polskich rdzeni i obcych końcówek rodzą się terminy, które na stałe wchodzą do użytku, jak np. „turas”, „ściema” czy współczesne „odklejka” i „jesieniara”. Dokumentujemy również neologizmy efemeryczne – takie, które powstały na potrzeby jednego wydarzenia lub mema i zniknęły, zostawiając ślad w cyfrowej historii. To zapis kreatywności Polaków, którzy nieustannie „hakują” język, by precyzyjnie wyrazić ironię, zachwyt lub dystans do świata. Archiwum pokazuje, że polskie neologizmy to nie błędy, lecz niezbędne narzędzia adaptacji języka do pędzącej rzeczywistości.